Nelleke Bos

Mijn wortels


mijn wortelsAlfabet
Zes jaar oud was ik en elke schooldag was nog spannender dan de voorgaande: elke dag ontdekte ik een nieuwe letter. Mijn wereld vergrootte zich met de dag. Klanken werden magische symbolen die samen een oneindige ruimte bouwden. Met letters kon je alles maken; de schrijver in mij was geboren.

Na een fase van verzonnen verhalen schrijven volgde het zelfgemaakte tijdschrift dat ik als elfjarige met vrienden in elkaar knutselde, de slaapkamer omgetoverd tot redactie - inclusief deadlines en redactievergaderingen.

De passie voor boeken en tijdschriften is gebleven. Ik richt me nu op projecten die dicht bij me liggen en het liefst verbind ik me met mensen in organisaties die de wereld een stukje mooier maken. Kijk maar eens in mijn portfolio.

Ben ik een schrijver?
Er was een tijd dat 'nee' en 'mwa' mijn antwoord was op de vraag: Ben jij een schrijver? Je wordt geen schrijver zoals je meubelmaker wordt. Anderen noemen jou schrijver. Schrijven gaat over talent, over visie - hoe kun je jezelf een titel geven?

Er kwam een dag waarop ik een fantastische wandeling maakte. Het duinzand, de zachte lucht, het onnavolgbare ritme van de zee: alles was volmaakt. Totdat ik me realiseerde geen pen en papier bij me te hebben, met teleurstelling en een onstilbare honger naar het schrijven tot gevolg. Het opgaan in wat er is gaat in mij kennelijk samen met het verwoorden daarvan. Sindsdien weet ik: ja, ik ben een schrijver.

zee